het verhaal van de adelaar in de schouw van het ts san silvestre
We verwijzen graag naar het artikel “Twee decennia slopen van schepen in Temse en de ScheldeDelta: deel 3” dat verscheen in onze Nieuwsbrief van juni 2025 en waarin het TS San Silvestre (1949-1961) werd beschreven als het jongste schip ooit gesloopt in Temse.
General Arrangementplan TS San Silvestre gebouwd op de Furness Shipbuilding Company Ltd. in Haverton Hill-on-Tees , United Kingdom.
Het TS San Silvestre was amper 12 jaar oud toen het door de Boelwerf werd opgekocht voor afbraak. Het schip hoorde toe aan de Eagle Oil & Shipping Company Ltd., London die het liet bouwen in 1949 te Haverton Hill-on-Tees, UK door scheepsbouwer Furness Shipbuilding Co.Ltd., bouwnummer 414.
Zoals op onderstaande foto te zien is, sierde een adelaar (eagle), misschien niet zo direct duidelijk, de schouw van het schip.
Foto submitted by Kees Helder.
Wanneer ik in mijn artikel zei dat er over dit schip niet veel meer te vertellen viel, is er nu een (hilarische) anekdote opgedoken over de adelaar in de schouw en wel als volgt:
Schouwlogo & rederijvlag van Eagle Oil & Shipping Co.Ltd.
Paul Nelen, lid van Op Stoapel en zoon van Victor Nelen (afgezwaaid als afgevaardigde bestuurder van de Boelwerf) verwijst naar de hierboven aangehaalde Nieuwsbrief en merkt het volgende op in verband met het slopen van het TS San Silvestre:
In onderstaande nieuwsbrief (deze van juni 2025) is sprake van het ms San Silvestre bestemd voor de sloop op de Boelwerf in 1961. Op de foto is de arend, het logo van de rederij, duidelijk zichtbaar op de schoorsteen van het schip.
We woonden destijds in de Oeverstraat, met rechtstreeks zicht op de werf. In dat jaar werd er aangebeld: er stond een kleine vrachtwagen om iets af te leveren dat vader Victor had besteld. Die had nl. het ms San Silvestre gezien aan de sloopkade in Temse en zei aan Georges Van Damme: “dat vogeltje zou ik best graag willen hebben als daar geen andere plannen voor zijn, het zou mooi passen in mijn salon bv. op de schouw….” en dus dat vogeltje werd per camion afgeleverd.
Dat het per camion was, daar was een goede reden voor: het was een beestje met een spanwijdte van bijna 3 meter !! Moeder en kinderen wisten van niks, het zou een verrassing zijn. Een verrassing was het duidelijk wel, wat moest mijn moeder in godsnaam aanvangen met het ding? Ze liet het door het huis manoeuvreren tot ergens tegen een tuinhuis. Bij zijn thuiskomst bleek het ook een complete verrassing te zijn voor vader, en er werd nog jaren heerlijk gelachen met zijn bedoeling om “het vogeltje” op de schouw te hangen. 2 jaar later verhuisden we naar Waasmunster waar het uiteindelijk een mooie plaats kreeg tegen een witte zijgevel. De blikvanger gaf bij iedere bezoeker w.o. Luc Luyten en Roland Smolders direct leuke gespreksstof! 10 jaar later verhuisden we weer naar Temse (Doornstraat) maar het vogeltje mocht in de bossen van Waasmunster blijven. Wat ermee gebeurd is….geen idee. Anders had ik het graag aangeboden aan één van onze leden om het bvb. op een zeil- of motorboot te monteren…
Maar er is meer:
De geschiedenis van de rederij is op zijn minst even verhalend. Het begint in Yorkshire midden 19e eeuw waar ene Samuel Pearson (1814-1884) in 1844 een bouwfirma oprichtte “S.Pearson & Son”.
Naar het einde toe van die eeuw was de firma, door toedoen van zoon en later kleinzoon, uitermate succesvol geweest en solvabel geworden, eerst in het Verenigd Koninkrijk, later in de Verenigde Staten en Canada zodat het zich de luxe kon permiteren om ook in Mexico met federale offertes mee te dingen en met succes binnen te rijven zo o.a. het uitbouwen van de haven van Vera Cruz en de aanleg van de Tehuantepec spoorlijn tussen Coatzacoalcos en Salina Cruz.
De goede contacten met de administratie van dictator Porfrio Díaz , en Porfrio zelf, waren daar niet vreemd aan.
In 1901 kwam het George Pearson (kleinzoon van Samuel) ter ore dat er in de regio van vernoemde kunstwerken natuurlijke sporen van olie in de grond werden gemeld wat hem ertoe aanzette om te investeren in het boren naar en opzetten van de nodige infrastructuur ter oliegewinning, nog voor er olie was gevonden. Om van een risico te spreken!. Gelukkig kwam de “bingo” er in juni 1908 met als gevolg dat George kort erna, in augustus 1908, de maatschappij “Compania Mexicana de Petróleo “El Aguila” (Aguila is Spaans voor arend of adelaar) oprichtte ter exploitatie van de oliegewinning.
Om deze oliën over water te vervoeren had hij tankers nodig zodat hij in 1912 de rederij Eagle Oil Transport Co.Ltd. oprichtte (1912-1930) die haar naam in 1930 veranderde in de “Eagle Oil & Shipping Co.Ltd.” (1930-1959) .
Huisvlag van de EagleOil Shipping Co.Ltd die ietwat verschilt van de adelaar zoals in de schouw getoond.
Naarmate de jaren vorderden groeide deze rederij uit tot één van de grootste tankerrederijen in het Verenigd Koninkrijk, niettegenstaande dat in 1938 de Mexicaanse Eagle firma’s door President Lazaro Cardénas werden genationaliseerd. Feit is ook dat de rederij met mondjesmaat over de jaren heen werd opgeslorpt door de Royal Dutch-Shell-groep zodat het door dezelfde groep in 1959 volledig werd geabsorbeerd.
In parallel bestond er ook nog een Eagle Tanker Co.Ltd. (1952-1959) dat eveneens in 1959 mee opging in de Shell Tankers Ltd. business. Het is ook vanaf dat moment dat de schepen het Shell embleem in hun schouw gingen voeren en hoogstwaarschijnlijk is dat ook het moment dat men besloot de San Silvestre en het zusterschip San Salvador voor schroot te verkopen omdat de nieuwe Shell schepen nu eenmaal veel moderner, sneller en beter uitgerust waren voor het vervoer van oliën.
De “O” in de schouw onder de adelaar zou enerzijds verwijzen naar “Olie”, anderzijds naar de naam van de meeste schepen die op een “o” eindigden. De “San” als prefix in de naam van de schepen verwijst naar de heiligen in de Mexicaanse katholieke kalender. Tijdens het bestaan van de “Eagle” maatschappijen voeren er zo’n 100 schepen met het “Eagle” embleem rond.
De familie Pearson is nog steeds in business (o.a. media), maar werd schatrijk met voornamelijk de oliegewinning. In Mexico leven de “Aguila” maatschappijen na hun naturalisatie in 1938 verder binnen het “Pemex” (Petroleos Mexicanos) conglomeraat dat in handen is van de Staat.
Dit, in a nutshell de geschiedenis van de “Eagle” rederij en de leuke anekdote van Paul Nelen.
Research en tekst: Paul Bertolo & Paul Nelen , Januari 2026
Bronnen:
-“The Eagle Tankers” by Michael Crowdy
-“Eagle Fleet” by W.E. Lucas
– Internet
